واگويه

در حیرانی یک موج به نواخت ساز تمنایش بر قامت صخره، به جنون رویای شبهایت مقرب می شوم، ای دل.....<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

ببر مرا با خود مست به هر ساحلی، لیک دانا باش که نه در طمع ردای آرامشم .

 

                                                                              * یا حق *

 

/ 5 نظر / 12 بازدید
انوش

*ما زنده به آنيم که آرام نگيريم موجيم که آسودگی ما عدم ماست* آرامش ما چون وزش باد بهاريست بالندگی و سبزی و عشق از قدم ماست... وعليکم. لينکتون کردم.

انوش

شب دراز و قلندر هم بيدار... قلندر عزيز بيدار باشی ولی شبت دراز مباد که روز گاه رفتن و پوييدن است.

مريم

خوشحال می شم باز هم رد پايی از حضور شما در وبلاگم ببينم ...

آزاده

آه ای یقین گمشده... ای ماهی گریز در برکه های آینه لغزیده تو به تو! من آبگیرصافی ام . اینک ! به سحر عشق از برکه های آینه راهی به من بجو...