گندمزار

بر این دامن پر از ناز و نظم طلاکوب،حجم سخاوتی پراکنده که کوه ایستاده را وادار به تعظیم می کند ...

و من پی در پی، قدم های اندیشه را در سفر، در یافتن ها،لابلای نیت های آن پیرمرد داس به دست،تعمید می دهم .

آن معیشت، صفا و دست های مهر مادران ،مورخ این جغرافیای سبز و نگارگر بازوان پر قوت این بزرگ مردان است .

موسیقی رقص پرندگان به جشن محصول را ،به شوقم ...

سفری باید از ورای پنجره،موسم کوچ است به این اموج، به نسیم ...

                                                                                        

                                                                                     * یا حق *

 

/ 10 نظر / 11 بازدید
رها

ولی میشه سرنوشت رو تغییر داد با دستای خودت! فقط خودت

مینا

کاستن از درون کاستن کاسه کاسه ای در خود کردن چاهی در خود زدن چاه و به خویش اندر شدن به جستجوی خویش

ستایش

مثل سفر عشق و عقل از ورای قوانین این جهانی...

ساقي

كوچچچچچچچچچچچچچچچچ...چه كلمه غريبي...

رعنا

نیمی از من , در سفر,جا ماند

شيرين

سلام قلندر. خوشحالم كه شما هنوز هستيد و مينويسيد. و من همچنان از خواندن وبلاگ شما لذت مي برم! من هم ميخوام كه از نو باشم و بنويسم....اگر بشود!

به نسیم

گاهی فکر می کنی که کوچ کردی ولی در واقع دوباره و دوباره به خودت بر میگردی