عصيان مطلق




 

                  

 


٢۱ مهر ۱۳۸٤

لحظه ای...

در محراب ديدگانت،تمام تهنيت هايم را رو به مرگ نشانده ام....

اما آنان به دنبالم،بدون فهميدن سبب ها،قدم ها می پيمايند و من بدون هيچ گناهی...

آه،آن هنگام که در کوير نشدن ها،زورق سبزت را پناهگاهی يافتم بر آغاز سفرهايم؛

اما در خاتمه پرواز و بازگشت به وطن،

                                                 خانه ويران بود.......

                                                                     *يا حق*

قلندر

پيام هاي ديگران ()



 


template designed by www.IranTemp.com