عصيان مطلق




 

                  

 


۱٤ بهمن ۱۳۸۳

ريل سپيد

و اما تو، ای ناخدای عابدان نامحسوس، زورق پر آشوب مردگانت را کجا به هر ناساحلی رهانیده ای ؛ این وهم طوفان سکوت رخ را، سیه تر از هر نامعلومی، بر جانگاهم نزدیک می بینم، به جبر و ترس و نمی اندوه .

آن ترک های مومن نور، که رخصت دید امید منند در این اندود دود، را دیگر نم نمک، یارای لمسشان نیست.......

آه، کین مرغزار بی نسب را نمی شناسم .

به کدامین مسلک، کافر ماندم تا در این مرداب بی چهره، رانده یافتم خود را ؛ بگویید تا بدانم آن قاب دیدگان تارتان را .

دریغا، ذجه نارضای یک در و قاب هم، بر نمی کند بنیاد این خواب را.......

                                                                                                     

                                                                                     * یا حق *

 

 

قلندر

پيام هاي ديگران ()



 


template designed by www.IranTemp.com