عصيان مطلق




 

                  

 


٢٦ امرداد ۱۳٩۱

عینکم

 

گاهی عینکم را به کناری می گذارم تا دنیای مواج اطراف را از ورای این پنجره های شیشه ای تماشا کنم؛

 هنگامی که دیگر هیچکس و هیچ چیزش شفاف و پر رنگ نمی ماند و مرزهای تعاریف رسوب کرده در نگاهم،به آرامی در اختلاط با هم ،به شکستن این اسارت وهم گون درونی می پردازند،رنگ می بازند و مرا فاتح حسی سرشار از رهایی و سبکی می گردانند ؛

 به راستی دنیا چه زیباتر به نظر می آید آن زمان که بتوان آدم ها را بهتر از این تصور کرد ...

 

                                                                       * یا حق*

قلندر

پيام هاي ديگران ()



 


template designed by www.IranTemp.com