عصيان مطلق




 

                  

 


٢٠ مهر ۱۳٩٠

باران، آب ...

ببار ای باران

ببار بر خفقان این شب های همچون سرمه چشمان یار ...

ببار

که آب ،تنها ودیعه ی این هامون بود بر آن ربیع ناگسستنی ...

دریغا

زان نازک خیالی ها، توبه شکستن های دل که به طنازی های نسیم در زلفان یار طی شد ؛

و کنون روا نباشد به تاراج رود در گذر این باد مشوش خزانی ...

ببار ای باران

تا بغض این جنون بشکند و بر این دیده که در حسرت نگاه مینایی آسمان خشکیده، مرهمی شود

ببار

و تطهیری باش بر این گناه کرده که ...

 

                                                              * یا حق *

قلندر

پيام هاي ديگران ()



 


template designed by www.IranTemp.com