عصيان مطلق




 

                  

 


۱۳ بهمن ۱۳٩٠

نرگسی ها ...

چه باک از هجوم درختان آهنی این جنگل سرد و خاکستری که بامدادان را جز پریشان حالی،ثمری ندادند ؛

و چه داد از بحر مواج به هوس نان در خاطر این دیوسیرتان،که جز بدرنگ جفا زدن بر این نگار جهانی،هیچ سخنی به میان ندارند ؛

آن هنگام که می یابم اعتبارم را،پیاله به پیاله،مست و مدهوش از هم آغوشی مقدس و عطرآگین سپید و زردی این نرگسی ها ...

تا مگر به جوشش این می ،حرامی این فصل ها بشویم و شوریده حالی ایام را مرهمی کنم ..                                                                                * یا حق *

 

                                         آن روز بارانی ...

 


قلندر

پيام هاي ديگران ()



 


template designed by www.IranTemp.com