عصيان مطلق




 

                  

 


٢٢ امرداد ۱۳۸۳

حماقت

بعد از کش و قوس های فراوان برای يافتن تنها دليل تعطيل کردن نمايشگاه بين المللی در تهران؛
سر انجام يک کارگاه چوب بری به عنوان مکانی در نظر گرفته شد که تا جديدترين محصولات و ابزار مورد نياز صنعت و کشاورزی و عمران يک کشور که به طبع با خود پيشرفته ترين تکنولوژی و دانش را به همراه دارند؛در آنجا به نمايش گذاشته شوند؛
حال چه اندازه و درصدی از اين سازمان های شرکت کننده؛مختص به خارج از کشور و ممالک صاحب سبک و عنوان در اين زمينه اند را بايد به حتم؛مسئولين امر و بخصوص شهردار دلسوز و البته دانای شهر تهران بداند و با خود بسنجد که چگونه جايگاهی که می تواند نمونه ای کوچک برای تصوير کردن فرهنگ و تمدن و هنر و البته ميزان اهميت سياست های حاکمان آن کشور در قبال اين موضوعات باشد و چه بسا؛قراردادها و معاهده های سرنوشت ساز و بين المللی که از اين گردهمايی در اين مکان سرچشمه می گيرد و باعث رونق و آبادانی در گوشه خرابه ای از مملکت می شود؛تا بدين حد سياه و نازل و بی ارزش نمايش داده و سببی شود تا از اين پس رغبت و تمايل برای ورود دانش و علم روز از دروازه اي حتی به اين کوچکی دچار خلل گردد.
اگر پر بيراه به ميان نيايد؛شايد بتوان اين نوع تفکر و سياست های بسته و انحصاری و پيامد های نشئت گرفته از آنها را مشتی از خروار مديران و مسندنشینان قدرت فعلی این کشور دانست که با این خواب ها و توهمات وحشتناک و بادصفت خود و البته تصمیمات نامعقول و نابجایی که در پی آن می آید؛هدیه ای جز لطمات و ویرانی های بیشمار به منافع و دارایی های کشور از یک سو و از سویی دیگر تیره نمودن نوع تلقی و نگاه جهانیان و چگونگی تهامل و برخورد آنان با مسائل متفاوت و گوناگون مربوط به این کشور؛برای این ملت نخواهد داشت؛
در هر حال؛هنوز ناپیداست که باید در چه لحظه ای و چه مکانی به استقبال سرچشمه نور امید فکرهای دلسوز و خردمند و متعهد در قبال این وطن؛دوان باشیم.شاید از خود...........
يا حق

قلندر

پيام هاي ديگران ()



 


template designed by www.IranTemp.com